Spider

De roman Spider van Patrick McGrath sluit naadloos aan bij de duistere fantasiewereld van David Cronenberg. De regisseur met een fascinatie voor het macabere levert met Spider een intieme, voor zijn doen vrij ‘normale’ film af, die omschreven kan worden als realistisch Brits drama met een Freudiaans tintje. Maar dan wel op de typische Cronenberg-manier: met wisselende, meervoudig verdraaide percepties van de werkelijkheid.
De psychologische thriller speelt zich grotendeels af in het hoofd van Spider (Ralph Fiennes), die net is ontslagen uit een psychiatrische inrichting, maar nog steeds gekweld wordt door beelden uit zijn verleden. Dolend door de verlaten straten van het Londense East End waar hij opgroeide, dwingt Spider zichzelf tot een confrontatie met zijn jeugd, om zo te ontdekken welke traumatische gebeurtenis tot zijn gedwongen opname leidde. In zijn wanen is hij ervan overtuigd dat zijn vader (Gabriel Byrne) zijn moeder (Miranda Richardson) vermoordde, zodat de prostituee Yvonne (opnieuw een rol van Richardson) haar plaats kon innemen. Daarnaast kampt hij met de angst dat er gas uit zijn verwarming en huid lekt.
De vertelstructuur van Spider, met zijn langzaam uitgesponnen waanzin, is zowel visueel als dramatisch fascinerend. De treurige atmosfeer van de Londense arbeiderswijk draagt bij aan Spiders isolatie en paranoïa.